ចូលទាំងស្ងប់ស្ងាត់ ចេញវិញក៏ស្ងប់ស្ងាត់

ទឹកថ្លា, ថ្ងៃទី២៧ ខែ១២ ឆ្នាំ២០១២

វាជារឿងជីវិតមួយរបស់ខ្ញុំថ្មីមួយទៀត ដែលខ្ញុំកំពុងដើរ និងឆ្លងកាត់។ បន្ទាប់ពី ភាពស្ងប់ស្ងាត់របស់ផលិតកម្មធំមួយដែលមកទាក់ទងខ្ញុំរួចមក។ ខ្ញុំបានបាក់ទឹកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ឯក្រុមតន្ត្រីខ្ញុំក៏មានអ្នកខ្លះគេអន់ចិត្តនឹងខ្ញុំដែរ ដោយសារតែដំណឹងចូលផលិតកម្មធំនោះ។ ខ្ញុំកើតទុក្ខមិនតិចថ្ងៃទេ ទម្រាំសម្រេចចិត្តទទួលស្គាល់រឿងទាំងនោះ ហើយត្រៀមចូលផលិតកម្មធំនោះ ប៉ុន្តែពេលដែលខ្ញុំសម្រេចចិត្តរួចរាល់ហើយ គេបែរជាធ្វើព្រងើយនឹងខ្ញុំទៅវិញ។ នេះជាការសោកស្ដាយបំផុត ដែលគេធ្វើបែបនេះមកកាន់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំក៏អស់សង្ឃឹមមួយរយៈពេលធំ រហូតដល់ថ្ងៃដែលខ្ញុំបានស្គាល់ទីនោះប្រមាណ១០% ខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំមិនចង់បន្តដំណើរក្នុងផលិតកម្មមួយនោះទេ។ មិនមែនគេអាក្រក់ទេ តែខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំចង់បានកន្លែងដែលផ្ដល់សេរីភាពក្នុងការបញ្ចេញនូវអ្វីដែលថ្មីច្រើនជាង។ ខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តឈប់រវីរវល់នឹងការទាក់ទងនោះទៀត ។ ណាមួយ បញ្ហាដែលខ្ញុំកំពុងកើតមាន គឺខ្ញុំចប់មហាវិទ្យាល័យហើយ គេតម្រូវឲ្យខ្ញុំមានការងារដើម្បីយកបរិញ្ញាបត្រ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមលើផលិតកម្មធំនោះណាស់ ប៉ុន្តែចុងក្រោយ ខ្ញុំត្រូវចំណាយពេលចោល ហើយមិនបានសម្រេចទៀត ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តចាកចេញយ៉ាងដាច់ចិត្ត ហើយខាងគេក៏មិនបានទាក់ទងទៀត ប្រហែលជាគេគិតថាខ្ញុំជាមនុស្សមិនបានការអីនោះទេ ព្រោះប្រហែលជាក្រៅតែពីបទពីដើម ខ្ញុំច្រៀងមិនពិរោះនោះទេ។ ខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តរកការងារមួយទាក់ទងជំនាញ តែចៃដន្យអី ខ្ញុំត្រូវបានផលិតកម្មខ្មែរកូនកាត់មួយ មកទាក់ទងបន្ត។

ខ្ញុំបានទៅសាកសំឡេង។ មិនទាន់បាននិយាយគ្នាស្រួលបួលផង គេក៏រៀបចំកុងត្រាជាមួយខ្ញុំ ដែលមានលក្ខខណ្ឌល្អៗអាចទទួលយកបាន ដោយក្នុងនោះ មានដូចជាប្រាក់ខែ ការថតចម្រៀង ការរៀបចំសំលៀកបំពាក់ មានគ្រូបង្វឹករយៈពេលបីខែ តែអ្វីដែលខ្ញុំមិនពេញចិត្ត ខ្ញុំនឹងត្រូវច្រៀងនៅភោជនីយដ្ឋាន បរទេសមួយក្បែរវត្តភ្នំ ៤ថ្ងៃ ក្នុងមួយសប្ដាហ៍។ ខ្ញុំព្យាយាមនិយាយពីរឿងនោះដែរ តែគាត់ថា ចាំជជែកគ្នាទៀត។ ខ្ញុំក៏សម្រេចទៅតាមនោះ ជាមួយសិល្បករមួយក្រុមដែរ ព្រោះយល់ឃើញថា វាដូចជាអ្វីដែលខ្ញុំធ្លាប់គិតទុក មានគ្រូបង្វឹក មានអ្នករៀបចំ និងការចេញចម្រៀងAlbum១ឆ្នាំ ១វ៉ុល។

ជិត៤ខែ ខ្ញុំក៏យល់ឃើញថា អ្វីៗដែលមានក្នុងកុងត្រា វាហាក់ដូចជាមិនដូចគ្នាសោះ។ បញ្ចប់ខែទី៣ ចូលទី៤នេះ ខ្ញុំក៏សុំគាត់ឈប់ទាំងអស់សង្ឃឹមសារជាថ្មី។ នរណាទៅដឹង ថាក្រុមហ៊ុនគាត់រវល់ការងារលើសពីកុងត្រាយ៉ាងនេះ។ ខ្ញុំអស់សង្ឃឹមម្ដងទៀតហើយ រីឯក្រុមវិញ គេចោទខ្ញុំថាខ្ញុំចង់បានពានរង្វាន់ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះម្នាក់ឯង។ ខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តចាកចេញពីក្រុម។

ការពិតបរាជ័យមានច្រើនណាស់ក្នុងជីវិតខ្ញុំ តែខ្ញុំមិនបានរុញរាទេ បន្ទាប់ពីសូមឈប់មុនមួយខែ ខ្ញុំបានទាក់ទងក្រុមមួយនៅស្មលវើល ដែលមានបងរិទ្ធី ចាំជួយគាំទ្រខ្ញុំជានិច្ច ដើម្បីបង្កើតនូវអាជីវកម្មចម្រៀងមួយខ្លួនឯងតែម្ដង ឈ្លាតពីនោះ ខ្ញុំក៏ដាក់ពាក្យសាកទៅក្រុមហ៊ុនតុក្កតាមួយ ដែលណែនាំដោយមិត្តភក្តិខ្ញុំ។ មួយថ្ងៃបន្ទាប់ក្រោយការដាក់ពាក្យខ្ញុំបានជាប់ ប៉ុន្តែចៃដន្យអី នៅពេលដែលកំពុងតែសុំឈប់ ក៏មានក្រុមហ៊ុនថ្មី បានមកទាក់ទងខ្ញុំតាមរយៈផលិតកម្មខ្មែរកូនកាត់នោះ។ ខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តជាថ្មី ដោយសូមឈប់តែម្ដងពីភោជនីយដ្ឋានបរទេស ដ្បិតគ្រួសារខ្ញុំ ក៏មានភោជនីយដ្ឋានមានភ្លេងដូចគ្នាដែរ។ តើកូនទៅច្រៀងឲ្យគេ ទាំងភោជនីយដ្ឋានខ្លួនឯងជួលគេ ល្អមើលទេ? ទោះជាជួយម្ដងម្កាល ក៏ល្អជាង ធ្វើការផ្ដាច់មុខនៅទីនោះដែរ?

ក្រុមហ៊ុនថ្មីនោះ បានរៀបចំការចរចារមួយនៅ២អាទិត្យទៀតជាលក្ខណៈត្រីភាគី រវាងខ្ញុំនឹងពួកគាត់ មិនដឹងជាយ៉ាងណាទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំដូចជាលែងមានសង្ឃឹមទៅហើយ ព្រោះបរាជ័យច្រើនពេកហើយ។ ដូច្នេះហើយ ខ្ញុំក៏សូមទោសកន្លែងក្រុមហ៊ុនតុក្កតានោះវិញ។ ទោះជាយ៉ាងណា ខ្ញុំបានរៀបចំជម្រើសសម្រាប់ខ្លួនឯងរួចស្រេចហើយ មិនឲ្យវាសនាខ្ញុំអស់សង្ឃឹមទេ គឺខ្ញុំនឹងបន្តគម្រោងខ្លួនឯង និងធ្វើតាមគម្រោងប៉ា ត្រូវទៅរៀននៅបរទេស។ ប៉ុន្តែ បើគម្រោងមិនផ្លាស់ប្ដូរ ឆ្នាំក្រោយ ខ្ញុំនឹងបន្តអនុបណ្ឌិតផ្នែក ជំនួញក្នុងស្រុក។

27122012